Deze keer ben ik erbij

We stonden in de rij. Met z’n tweeën. En daar voelde je het al een beetje, de vonken, de siddering. Geroezemoes voor en achter je. Hooguit nog acht stappen en €5,- tot de deur. En toen stak er vooraan een hoofd boven de rij uit. “Ja, sorry mensen. We zijn vol.” Verdomme nog! We hadden […]

Lees verder →

Een bidon, een bidon, een bidonnetje

Nog tien kilometer. De pijn brandt. Hoog boven scheurt het wolkendek langzaam open. De warme adem van de zon in de gebruinde nekken. Zweet gutst. Kromme ruggen. De muur is nog niet in zicht. De benen bereiden zich onbewust voor op een paar honderd meter hel. En de eerzucht stuwt hen omhoog. Twee jaar eerder. […]

Lees verder →

Dat is behoorlijk bout

Ik heb het reservoir net gevuld. En nu sijpelt het water over de dunne zwarte en witte strepen. Het motief van de hoes schijnt er doorheen, alsof er een roestvlek met blauwe inkt op de mouw zit. Hij voelt toch nog als nieuw. Maar als ik mijn strijkijzer rechtop op de plank zet, loopt het […]

Lees verder →

Zo werkt dat dus

De zomerzon omhelst me gretig en vol vuur. Met lome bewegingen ploeg ik naar de binnenstad met het zweet op mijn armen van een wielerprof. Mijn fietsbanden winnen moeizaam van de klevende klinkers. Links in de verte remt een auto nauwelijks af voor een verkeersdrempel en stoomt door, tikje te hard, want dat lijkt de […]

Lees verder →

Dat is het effect van radioreclame

Ik laat me toch niet omlullen door zoete praatjes of ongevraagd advies! De radio is er voor de vitaminen. Een paar fijne platen hebben een positieve invloed op het arbeidsritme en meelallen met foute hits is goed voor je bloedsomloop. En toch heeft het volgens onderzoek wel degelijk effect, radioreclame. Voor mij is het een […]

Lees verder →

Ik trakteer

Mijn nicht is digitaal. Daar voeg ik een analoge laag aan toe; omdat het daar hoog tijd voor is. Niet dat ik haar door één van de creatieve bureau’s op Strijp S in 3D laat uitprinten. Ik gebruik een veel eenvoudiger middel, dat ook nog veel leuker is en een spontaan karakter heeft: koffie. Mijn […]

Lees verder →

Een meisje geeft over in literatuur

Ik lees een boek in de bus, van Brusselmans. Je weet wel, die gast met dezelfde haardracht als Neil van The Young Ones en een bril met eenzelfde montuur als die van Buddy Holly. Herman, de beste beffer van Vlaanderen. Althans, die titel heeft hij zichzelf ooit toebedeeld. Bij de meest modale medemens ontlokken zijn […]

Lees verder →

Dit is een belangrijke factor

Gunfactor; interessant woord. ‘De gunfactor is net zoiets als de X-factor, moeilijk te duiden’. Deze wijsheid lees ik op internet. Als je het in het Engels uitspreekt, krijg je een woord van een heel ander kaliber. Maar het geeft wel meer duiding. Want volgens deskundigen schiet een werkzoekende met een hoge gunfactor veel sneller in […]

Lees verder →

Hoe kun je dat nou vergeten?

Goede vraag. Hoe kun je dat nou vergeten? Ik krijg daar echt jeuk van! Essentiële spullen die ik elke dag meeneem als ik de deur uit ga, liggen altijd op dezelfde plek als ik thuis ben. Mijn huissleutels, portemonnee, telefoon, je weet wel. Als ik mijn jas aangetrokken heb, loop ik standaard langs die verzamelplaats. […]

Lees verder →

Een pro weet dat dus gewoon

Op de zeven en een halfde verdieping, in een ruimte met een lambrisering, staat een archiefkast. Iedereen die er werkt, loopt met gebogen hoofd. Het is immers een halve verdieping. En in principe stopt de lift niet automatisch op die etage. De noodstop en een koevoet zijn dus essentieel. Wat er nog meer bijzonder is […]

Lees verder →