Ik was boos, ongenuanceerd boos

Ken je dat? Dat je zo boos bent, dat je beter even op de pauzeknop kunt drukken? Adem in, adem uit, tot tien tellen en daarna nog eens goed nadenken. Ik had er al een aantal kunstzinnige verbindingen van schuttingwoorden en vleesproducten uitgeflapt. Thuis. Als het een keer voorkomt, dan thuis als niemand het ziet […]

Lees verder →

Ik hoopte er stiekem wel op

Eén op vijfhonderd bleek mijn kans. Want er waren uiteindelijk meer dan 2500 ‘Verboden vruchten’-verhalen ingestuurd voor de NPO4-verhalenwedstrijd. Na een strenge selectie koos een vakkundige jury, met daarin o.a. Nelleke Noordervliet en Thomas Verbogt, vijf verhalen als winnaar. Die worden in de boekenweek voorgedragen op muziek door bekende Nederlanders. Ik hoopte er stiekem op […]

Lees verder →

Zeg eens eerlijk: epibreer jij wel eens?

“Ben je aan het epibreren?” Ze zegt het lachend; blijkbaar een grapje. Ik maak mijn werkplek schoon. Nog een paar minuten en dan is het einde werktijd. Ik kijk haar over mijn schouder aan met een bundel vraagtekens boven mijn hoofd. In 1954 gebruikte Simon Carmiggelt het woord epibreren in een van zijn Kronkels. Wat […]

Lees verder →

Leg mij dat eens uit

Volstrekt inwisselbaar, als een plant die geen naam mag hebben. Je krijgt een tijdelijk plekje om te groeien, zodat ze de vruchten van je kunnen plukken. Maar als de markt krimpt of de oogst kan niet meer verkocht worden, dan ga je eruit. Met wortel en al. Dan dumpen ze je ergens in de berm […]

Lees verder →

Te veel ervaring, kan dat ook?

“Je hebt te veel ervaring voor deze functie.” Dat zegt ze. Ik herhaal haar woorden, voor de zekerheid. Misschien heb ik haar verkeerd begrepen. Hoe kun je te veel ervaring hebben als je nog nooit in zo’n functie gewerkt hebt? Ik solliciteer op een vacature voor redacteur bij een grote webwinkel met een uitgebreid assortiment […]

Lees verder →

Als dagdromen drugs zijn

Ik trek mijn board op de backsite en suis over de ‘zwarte 1’. Op een smal plateau draai ik in en maak een Backside 360 Indy. Perfecte landing! Als een ballerina dans ik voorbij twee skiërs. Een stroom blinkend metaal flitst voorbij. De ronkende drukte op de snelweg brengt me terug in de realiteit, de […]

Lees verder →

Ik ben niet zomaar een nummer

Ctrl-alt-del. Dat brengt me bij het inlogscherm waar mijn flexpoolwerkdag mee begint. Of ik even mijn username en password wil invullen. Vanaf de ‘enter’ ben ik die medewerker met dat unieke zes-cijferige nummer. In de koffiepauze bel ik naar het UWV. Een gerobotiseerde vrouwenstem vraagt emotieloos om mijn burgerservicenummer. De lunchpauze gebruik ik om informatie […]

Lees verder →

Oempa Loempa’s en knuffeldag

Ze zijn er in het blauw en in het groen. Ik ben een van de groene Oempa Loempa’s. We zijn dan wel geen dwergen en we zingen en dansen niet om de haverklap als een revuegezelschap in een decor met chocoladerivieren. Maar het lijkt wel of de gelijkheid groter is als iedereen gekleed is in […]

Lees verder →

Geld tot de macht x

Hij groeide op in een sloppenwijk. Zijn naam groeide sneller dan zijn lengte. Soms vroeg men zich af of hij wel aanwezig was. En dan plotseling, boem. Raak! Want hij miste zelden. Hij schoot onverwacht en met scherp en dat met de creativiteit van Picasso. Dat talent bleef niet onopgemerkt. Ik kijk Tottenham Hotspur – […]

Lees verder →